Αυτή είναι μια BMW 507 Roadster του 1957,
σε κρεμ, με μπλε δερμάτινο σαλόνι και με προαιρετική σκληρή οροφή.
Έχει σασί αλουμινίου σχεδόν όλο χειροποίητο.
Κάθε αμάξι διαφέρει.
Άρα ο ουρανός αυτού εδώ δεν ταιριάζει σε καμιά άλλη BMW 507.
Έχει αλουμινένιο κινητήρα V-8 3,3 λίτρων,
που βγάζει 150 άλογα,
και 4τάχυτο κιβώτιο, δισκόφρενα εμπρός,
και τελική που φτάνει τα 219 χλμ. την ώρα.
Συμβαίνουν αυτά στον κόσμο του αυτοκινήτου,
όταν μια εταιρεία "ξεφεύγει" λιγάκι,
κατασκευάζοντας κάτι καλύτερο απ' ό,τι έχει βγάλει ως τότε.
Καταλήγει να βάλει πολλή ποιότητα, υπερβολική λεπτομέρεια.
Και ξαφνικά συνειδητοποιεί
"Δε θα βγάλουμε καθόλου κέρδος!"
Κατασκεύασαν γύρω στα 252 κομμάτια, μέχρι που λογικεύτηκαν κι είπαν
"Μπαίνουμε τρελά μέσα! Σταματήστε! Μη φτιάχνετε άλλα!"
Αυτό είναι το υπέροχο εδώ.
Ένα αμάξι που δε θα 'πρεπε να υπάρχει, κι όμως, να το!
Το σχεδίασε ο Γερμανός βιομηχανικός σχεδιαστής Άλμπρεχτ φον Γκερτς.
Έτοιμος να συμβιβαστεί με τους λογιστές.
Έχουν ενδιαφέρον οι Γερμανοί.
Φτιάχνουν πράγματα σοβαρά και αυστηρά,
αλλά καμιά φορά και κάτι σαν αυτό, ανάλαφρο, λεπτεπίλεπτο.
Είναι φοβερός συνδυασμός ταλέντων στα αυτοκίνητα
αλλά και στην υποκριτική, γι' αυτό είναι το τέλειο αμάξι…
Πάμε βόλτα.
για τον χαρισματικό
και καλλιτεχνικό ξεχωριστό καλεσμένο μου…
Καλά, είσαι τέλεια ντυμένος γι' αυτό το αμάξι!
τον κ. Κρίστοφ Γουόλτζ.
Παρόλο που είναι κυρίως ηθοποιός,
είναι τόσο καλός σε όλα,
ώστε να έχει χιούμορ στις ερμηνείες του,
ιδίως στο αριστούργημα του Ταραντίνο, το Άδωξοι μπάσταρδη,
όπου παίζει έναν απίθανα χαρωπό Ναζί, αξιωματικό των Ες Ες.
Συνταγματάρχης Χανς Λάντα.
Εγώ ο εβραίος λατρεύω αυτόν τον Ναζί.
Γεια. Τζέρι Σάινφελντ.
Γεια, τι γίνεσαι;
Είμαι σ' ένα μαγαζί με εργαλεία, το Busy Bee.
Το ξέρω. Κι έχω κάνει και μια ταινία για μέλισσες.
- Ζουζούνιζαν; - Κρίστοφ, όλες οι μέλισσες ζουζουνίζουν.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Βλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
- Γεια σου. - Καλημέρα.
Προσπαθώ να βρω κάτι σε εκατοστά.
Γιατί;
Γιατί με τις ίντσες δε βγάζω άκρη.
Στην Αμερική προσπαθήσαμε κάποτε να περάσουμε στο μετρικό σύστημα,
αλλά ήταν δύσκολο και κουραστήκαμε.
Ναι.
Σ' αρέσουν όλα τα μηχανικά.
Μια φορά μιλήσαμε, νομίζω, για τη σκηνή με την πένα.
ΑΔΩΞΟΙ ΜΠΑΣΤΑΡΔΗ 2009
Όταν αλλάζει η διεύθυνση, πάντα υπάρχει μια επανάληψη προσπαθειών.
Κατά κανόνα είναι χάσιμο χρόνου,
αλλά και πάλι, είναι αναγκαίο.
Είχατε κάτι που δεν πήγε καλά στο γύρισμα;
Ναι.
Υπέροχο.
Διάλεξες αυτό που έπρεπε!
Το θυμάμαι αυτό στα παιδικά μου χρόνια.
Σοβαρά; Στην Αυστρία;
Με αυτό μπορώ να περάσω όλο το πρωί.
Άσε τη μηχανή!
- Ναι. - Αυτό εδώ…
Αυτό εδώ είναι τόσο όμορφο!
Κρίστοφ, ξεχνάς κάτι βασικό για την εκπομπή.
Πρέπει να μπεις μέσα.
Τι υπέροχη ταχύτητα να ταξιδεύεις.
- Πολιτισμένα! - Ναι.
- Έχεις πιει καφέ σήμερα; - Όχι.
- Σου αρέσει; - Τον λατρεύω.
Ωραία. Κι εγώ.
- Είσαι από τη Βιέννη, Αυστριακός. - Ναι.
Σε τι διαφέρετε από τους Γερμανούς;
Σε τι διαφέρει
το βαλς από το βήμα της χήνας;
Έχεις δει καθόλου την εκπομπή αυτή;
Όχι, προσπάθησα σκόπιμα να παραμείνω αθώος.
Μάλιστα. Θα σου φαίνεται παράξενο.
Τι να πω, καταλαβαίνω σε τι το βασίζεις,
αλλά και πάλι, φαίνεται παράξενο.
Πολύ στιλάτος!
Ευχαριστώ.
- Κωμικοί στο Αυτοκίνητο; - Ναι!
- Ωραία εκπομπή. - Ευχαριστώ πολύ.
Αυτός δεν την έχει δει.
Θα τα δω όλα μαζί. Καλή σας μέρα.
Είδες; Είσαι σε πολύ πετυχημένη εκπομπή.
Μην απατάσαι, έχω πλήρη επίγνωση.
Όταν έπαιξες τον Χανς Λάντα στο Άδωξοι μπάσταρδη,
σκέφτηκες ότι είχε κάτι αστείο πάνω του;
Ήταν ο πιο σατανικός σε όλη την πλοκή,
αλλά περνούσε υπέροχα.
Κι επίσης άφηνε αρκετό χώρο,
για να αποφασίσει ο ίδιος ο θεατής.
"Βλέπω το αστείο στοιχείο
ή βλέπω τον επιφανειακό τρόμο;"
Είχες κάποιον δισταγμό για να δεχτείς τον ρόλο;
Όχι.
Φαντάζεσαι πόσους ρόλους Ναζί μου έχουν προτείνει στη σταδιοδρομία μου.
Και δε δέχτηκα ποτέ ούτε έναν.
- Αλήθεια; - Ποτέ.
Γιατί ο ήρωας αυτός είναι περίπλοκος και πολύ ενδιαφέρων.
Μ' αρέσει που οι καλοί κακοί έχουν πάντα καλούς τρόπους.
- Κομψότητα. - Συμφωνώ.
Και το έδωσες καλά στον ρόλο.
Να κάτι που θαυμάζω στους κωμικούς:
η άνεση και η ελαφρότητα
με την οποία μπορούν να θίγουν κάποια πολύ καυτά ζητήματα.
Φαίνεται πως ακόμη και τα κοράκια έχουν αίσθηση του χιούμορ.
- Τα κοράκια; - Ναι.
Κάνουν φάρσες μεταξύ τους, για πλάκα.
Όπως κι οι πίθηκοι.
- Οι πίθηκοι, αναμενόμενο. - Ναι.
Θα πάμε στο Τόρανς, δυο εξόδους παρακάτω.
Σκέφτηκα ότι με την πολύ εκλεκτική καταγωγή σου,
ήταν το μόνο μέρος που ίσως θα μπορούσε
να εξυπηρετήσει τις διαφορετικές όψεις του παρελθόντος σου.
ΑΝΟΙΧΤΑ 24 ΩΡΕΣ
Ο "Διεθνής Οίκος της Τηγανίτας".
Θα πιείτε κάτι πρώτα;
Εγώ έναν καφέ.
Πρέπει να σου δείξω φωτογραφίες από τα καφέ στα οποία μεγάλωσα.
Κάπως έτσι είναι;
Δε θα το 'λεγα.
Προσέχεις τη διατροφή σου; Θα το 'τρωγες αυτό;
Λογικό είναι που η περίθαλψη στοιχίζει τόσο ακριβά.
"Θα τα διορθώσουμε όλα, αφού το φας.
Ξέχνα τις συνέπειες. Τρώγε ό,τι θες. Θα τα διορθώσουμε όλα".
Ο αμερικάνικος τρόπος ζωής.
Γιατί ζεις εδώ;
Η ηθοποιία είναι πρακτικό πράμα.
Χειροτεχνία παρά καλλιτεχνία.
Τέχνη είναι να γράφεις.
Δε συμφωνώ. Και τα δύο τέχνες είναι.
Άκουσα τον Ταραντίνο να λέει ότι χωρίς εσένα
δε θα μπορούσε να το γυρίσει.
Δεν πιστεύω σε "καλούς" και "κακούς" ηθοποιούς.
Πιστεύω ότι η διανομή ρόλων μπορεί να είναι πετυχημένη ή όχι.
Αν είσαι κατάλληλος για τον ρόλο, θα είσαι καλός.
Αν δεν ταιριάζεις, κι ο καλύτερος ηθοποιός να είσαι,
θα είσαι κακός.
Τα υπόλοιπα είναι φιγούρα και μόνο.
Τι ξεχωρίζει τη Βιέννη;
Η μουσική, η αρχιτεκτονική.
Στον κατάλογο των πόλεων με την καλύτερη ποιότητα ζωής
είναι ή πρώτη ή δεύτερη.
Ποια άλλη πόλη θα ήταν τόσο ψηλά;
Το Τόρανς;
ΤΟΡΑΝΣ
Τι ομοιότητες έχει η Βιέννη με το Τόρανς;
Έχουν μια πλευρά απελπισίας και οι δύο.
- Έχει αστείους ανθρώπους στη Βιέννη; - Α, ναι.
Η σκηνή της κωμωδίας εκεί είναι πολύ πρωτότυπη.
Μου δίνεις ένα παράδειγμα βιενέζικου αστείου;
Δεν είναι πάντα ξεκαρδιστικά αστεία.
Μερικά είναι πολύ καταθλιπτικά.
Καλό αυτό.
Θα ήταν όνειρο για μένα να πάω στη Βιέννη μαζί σου
και να μου δείξεις τον κόσμο της Βιέννης,
όπως σου έδειξα το Τόρανς.
Να το κάνουμε.
- Θα πήγαινα εκεί για φαΐ. - Ωραία.
Όχι στην όπερα ή στις αρχιτεκτονικές.
Όχι.
- Ούτε στη ζωγραφική. - Όπως κάναμε σήμερα.
Θέλω μόνο να αστειευτώ με τους Βιεννέζους κωμικούς,
αφού λες ότι είναι ζωντανή σκηνή.
Μπορώ να το κανονίσω.
Πόσες τηγανίτες θέλετε;
Αλλά μία πλευρά κατά κάποιον τρόπο τα "περιεκλείει" όλα.
- "Περικλείει". - Ευχαριστώ.
Αν είναι να μένεις εδώ, θα μιλάς όπως εμείς.
Ναι.
Τι είναι αυτό εδώ;
Βούτυρο. Θέλω ν' ακούσω τι θα πεις.
Μάλλον ξέρω ήδη τι θα πω.
Le βουτυρό.
Περίμενε την κρέμα.
Ίσως να δοκίμαζες την κρέπα.
Είναι πολύ πιο ευρωπαϊκή από τις τηγανίτες.
Συμφωνώ. Έχετε;
Πώς είναι;
Το ωραίο μ' αυτήν είναι
το πώς η όψη της φαίνεται τόσο διαφορετική από τη γεύση της.
Βλέπω ότι έχουν και βέλγικες βάφλες.
Τι;
Είναι από το Βέλγιο.
Το ήξερες;
- Θες να δοκιμάσεις; - Όχι.
Θα δοκιμάσεις.
Αμερικάνικη τηγανίτα, γαλλική κρέπα,
βελγική βάφλα.
Νιώθεις ότι έχεις κάνει ένα ταξίδι;
Εγώ θα σε ρωτούσα
τι σου έχω κάνει;
Το μαγαζί προφέρεται "IHOP";
- IHOP; - Πώς αλλιώς να το πεις;
- "I hope"; - Δεν ήξερα τι είναι.
Βασικά νόμιζα ότι πουλούσαν φτηνά παπούτσια.
Γιατί; Επειδή "hop" σημαίνει "χοροπηδάω";
Αρχίζω να καταλαβαίνω το βιενέζικο χιούμορ. Έχει βάθος.
Ευχαριστώ πολύ γι' αυτήν την εμπειρία…
μου άνοιξε τα μάτια.
Και δεν είναι το μόνο που θα σου ανοίξει.
Πού σε έφερα τώρα, Κρίστοφ;
Πού σε έφερα τώρα;
- Πολιτισμένη φάση, έτσι; - Συμφωνώ απολύτως.
- Γεια μας. - Υγεία.
- Σ' ευχαριστώ. - Εγώ.
Τι ωραίος τρόπος να περνάς ένα πρωί!
Τώρα αρχίζω να κατανοώ τη βιεννέζικη άποψη για τη ζωή.
Έτσι το κάνουμε εμείς.
Πολύ ωραία.
Με τι στενοχωριέσαι περισσότερο;
Λίγο πολύ με τα πάντα.
Καλή απάντηση.
Τα πούρα, ας πούμε,
θυμίζουν κάπως πώς βλέπω την κωμωδία.
Πρέπει να είναι έξοχη, για να είναι καλή.
Αν είναι κατώτερη…
καλύτερα να λείπει.
Ωραία ατάκα.
Τέτοιες αντιλήψεις έχουν όλοι στη Βιέννη;
Τόσο ραφινάτες;
Όλοι, ανεξαιρέτως.
- Όλοι. - Όλοι.
Δε ξέρω αν κάνεις πλάκα.
Ούτ' εγώ.
Υποτιτλισμός: Γιάννης Παπαδάκης